Happy Me-day!

Op Facebook zie ik overal mooie en aandoenlijke zwart-wit foto’s van broertjes en zusjes.. hele families, allemaal om broers-en-zussendag te vieren. Ik kijk ernaar met een ietwat lege blik in mijn ogen merk ik. Het lijkt zo ver van mijn bed. Het lijkt zo lang geleden dat ik daadwerkelijk in een  veilig gezin leek te zitten tussen broers en zus.

Juist omdat het niet altijd veilig was in het verre verleden, ben ik het contact met broers en zus kwijtgeraakt. Onder meer, wil ik daarbij zeggen, want ondanks dat dat misschien wel de directe aanleiding is geweest, speelt er veel meer, waardoor het eenvoudigweg niet “paste” met elkaar in een later volwassen leven.

Het verlangen naar contact met broers en zus is er wel, maar dat heeft meer te maken met een idee. Het idee om ergens je verbonden te voelen met familie. Zeker nu mijn ouders ouder en ouder worden, voelt het soms alsof ik bij het verlies van mijn ouders alleen op de wereld ben. Niets of niemand meer die mijn verleden kent. Die weet waar ik vandaan kom of die weet hoe ik ben geworden zoals ik ben. Waarheid is dat we elkaar in een volwassen leven moeilijk konden vinden. Misschien omdat we allen een andere weg hebben bewandeld, misschien omdat er al veel dingen mis waren in een verleden, waar nooit echt met zorg naar gekeken is, zonder dat ik daar ook maar ergens een schuld kan leggen of wil leggen; schuld is hierin triviaal en onbelangrijk.

In diezelfde week daaraan voorafgaand loop ik aan tegen oud zeer in het contact met mijn ouders. Daar waar ik doorgaans denk het allemaal goed op een rijtje te hebben, vergeving heb kunnen vinden in mijn hart, en daardoor kan vergeten en er voor hen kan zijn (daar waar broers en zus dat niet meer kunnen of willen), wordt er afgelopen week van alles omgewoeld en komt er ergens nog een schreeuw van verdriet bij mij boven. Een schreeuw van het gekwetste kind in mij dat veel te snel volwassen moest worden, een schreeuw om hulp en een schreeuw van frustratie vanwege tegelijkertijd liefde voelen en intense boosheid, komt eruit terwijl mijn eigen dochter erbij staat. Het maakt haar ook verdrietig en ook mijn eigen moeder huilt. En even is het alsof de hele wereld onder mijn voeten uitglipt. Drie vrouwen, drie generaties, en allen verdrietig om een gedeeld, maar onuitgesproken verdriet. Ik ben aan het troosten terwijl ik tegelijkertijd mijn eigen pijn zo schrijnend voel. Wat is het toch moeilijk om ouder te zijn en wat is het toch moeilijk om kind te zijn en beiden tegelijk.

De dag na dit incident ben ik doodmoe. Wil ik alleen maar in bed liggen, rusten en verdrietig zijn. Ik voel dat ik geen oplossing heb. Geen oplossing voor het verdriet van mijn moeder, geen directe oplossing voor mijn eigen verdriet, en de onmogelijkheid om met mijn kind te delen wat ik misschien graag met haar zou willen delen, zodat ze mijn verdriet beter begrijpt wellicht, maar zonder haar te belasten met mijn verdriet.

De broers- en zussendag gooit er nog een schepje bovenop. Omdat al mijn verdriet ook met mijn broers en zussen is verbonden. Ook het contact met zwagers is door een misverstand weg, iets wat voor mij een hele welkome verbintenis was, nu ik mijn eigen broers en zus moet missen, en ook dát komt weer hard op mijn bordje afgelopen week.

En bij elke overpeinzing en elke tranenstroom kom ik tot dezelfde conclusie: eerst ik, dan de ander. Eerst zorgen voor mijzelf en mijn gekwetstheid en van daaruit kan ik weer sterk genoeg zijn om ook voor de ander te zorgen als dat nodig is. Dus ik ben een beetje stil en weet even niets zinnigs te zeggen tegen de mensen van wie ik houd en die van mij houden.

Ik vier de broers- en zwagers- en zussendag in alles wat ik ooit aan fijne momenten met hen heb gehad vroeger. In het heden is er geen broers- en zussendag, is er voor mij alleen een enig-kinddag. Het kind in mij dat geliefd en gevierd mag worden, omdat het uitgroeit tot een bijzonder mooie volwassen vrouw. Het voelt niet als een feestje, maar toch: Happy Me-day.

me-little

 

 

4 thoughts on “Happy Me-day!

  1. Ben onder indruk van je blog.
    Ga in veel dingen mee, daarom voor mij ook happy-me-dag x

  2. Dan maken we er samen toch een happy-us day van :). Dankjewel voor je reactie, Diana. Tot gauw!

  3. Wellicht vanuit een heel andere ervaring lees ik veel herkenbare dingen. Dus ik doe mee met de Happy Me day……

Reacties zijn gesloten.